ไม่ต้องรู้หรอก...

แกไม่ต้องรู้หรอก ว่าฉันเป็นเพื่อนแกไหม...

แกไม่ต้องรู้หรอก ว่าฉันน้อยใจแกรึเปล่า...

แกไม่ต้องรู้หรอก ว่าบางสิ่งที่แกทำฉันจะรู้สึกยังไง...

แกไม่ต้องรู้หรอก ว่าฉันเจ็บปวดกับการที่แกพูดอย่างทำอย่างแค่ไหน..

แกไม่ต้องรู้หรอก...

.

.

.

รู้ไว้แค่ว่า...

ฉันจำครั้งสุดท้าย ที่แกโทรหาฉันได้

ฉันจำครั้งสุดท้าย ที่แกเคยเขียนข้อความหาฉันได้

ฉันจำครั้งสุดท้าย ที่เจอหน้าแกได้

ฉันจำของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ฉันให้แกได้

.

.

.

ถึงแม้ว่า แกจะคิดถึงฉันเป็นคนสุดท้าย

ด้วยเรื่องที่แกเดือดร้อนก็ตาม

.

.

.

แกไม่ต้องรู้อะไรหรอก

.

.

.

รู้แค่ว่า คนที่แกไม่เคยคิดถึง

มันรอให้แก ยอมพูดกับมันอยู่

.

.

.